Home / Businessnieuws

Flexibilisering, wachten op de volgende crisis

Deskundigen uit de internationale W&S en detacheringbranche roepen dat 2010 het jaar van de flexibilisering van de arbeid wordt.

Bedrijven zouden lering hebben getrokken uit de crisis en willen onderzoeken of ze de kern van vaste medewerkers verder kunnen inkrimpen aangevuld met een schil van flexibele arbeidskrachten, zzpérs, uitzendkrachten en gedetacheerden.
Nu is er alle reden om uitspraken van deskundigen te wantrouwen, maar ik ben bang dat ze deze keer gelijk krijgen al is duidelijk sprake van wiens brood men eet wiens woord men spreekt. Ook de harde werkers in Den Haag roepen dat het allemaal flexibeler moet en ze doen er zelf het hardst aan mee, na gemiddeld 5 jaar verruilen ze het pluche voor een luxe fauteuil elders.

Maar net zo goed als de flexibilisering van de Tweede Kamer ten koste gaat van kwaliteit en leidt tot gebrekkige controle van de regering zal ook in het bedrijfsleven flexibilisering leiden tot kwaliteitsverlies, arbeidsproductiviteit en concurrentiekracht.

De crisis, even boud geredeneerd, is mede ontstaan door de flexibilisering, immers de bonussen, provisies en losse contracten hebben mensen ertoe gebracht onverantwoorde risico’s te nemen.  Al die flexibele arbeidskrachten moeten aangestuurd worden door managers, die weer afgerekend worden op de resultaten van die tijdelijke medewerkers.

In de jaren ‘70 en ’80 was een leidinggevende op 20 medewerkers heel normaal, nu gaat dat al naar de 1 op 8 a 9 en het moet nog flexibeler. Die managers moeten weer bonussen hebben en ga zo maar door. Bedrijven zullen niet investeren in opleidingen van tijdelijke medewerkers en zzpérs hebben daar vaak domweg de middelen of de tijd niet voor, het kennisniveau zal dus dalen net als de arbeidsproductiviteit.

Onderzoek heeft aangetoond dat job hoppers in de loop van hun hophop loopbaan minder gaan verdienen, met andere woorden hun waarde gaat achteruit. Er zijn nog geen cijfers bekend maar logischerwijze kun je ervan uit gaan dat het flexibele krachten, zzpérs en gedetacheerden  niet anders zal vergaan zeker wanneer ze geen aanvullende opleiding krijgen.

Er zal dus een groter wordende groep mensen ontstaan die in hun loopbaan steeds minder gaat verdienen naarmate ze ouder worden en hun toegevoegde waarde afneemt, daarnaast zal deze groep ook minder pensioen opbouwen.

Met als gevolg dat een groep armen zal ontstaan die gewoon niets meer te besteden heeft. En zo bouwen we met z’n allen aan de nieuwe crisis die nog dieper zal zijn als de huidige maar minder diep dan de daaropvolgende.Maar een ding weten we zeker! We zijn geen ezels want we stoten ons keer op keer aan dezelfde stenen. Het is tijd voor een sociale economie.

Bron: Peter Breuning, BMO adviseurs